Alweer een weekje in Cusco. In het begin heb ik toch nog wel erg moeten wennen aan de hoogte en aan het klimaat hier. Cusco ligt op 3330 meter hoogte en ligt midden in een berg gebied. Hierdoor bestaat een stukje lopen uit klimmen en afdalen. Voor iemand met mijn conditie is dat erg zwaar, maar het went wel wat gelukkig. Het bizare is wel dat je na 1 trap hier in Cusco al een hartslag van hier tot aan tokio hebt. Gelukkig ben ik niet de enigeniet alleen, daar heeft iedereen wel last van, dat is de hoogte. Bij alle gekke kwaaltjes of pijntjes gebruiken we dat maar de hele tijd als excuus: Het is de hoogte

. Het is hier winter en daardoor al om 6 uur donker. Wat bizar is, want wanneer het in Nederland donker is nu, gaan we al bijna slapen. De eerste paar dagen lag ik dan ook al om 9 uur voor pampers op bed. Slaapkop dat ik ben. Ook aan de temperatuur moet ik erg wennen. Het komt erop neer dat de zon heel warm is, maar verder is het koud. Dus veel lagen kleding!

Heb nu ook een week Spaanse les gehad. Ik hoopte natuurlijk een natuurtalent te zijn, maar de waarheid is: ik ben er zo slecht in! Helaas niet gezegend met een talenknobbel. M`n klasgenootjes hebben bijna allemaal al weleens Spaanse les gehad op school, waardoor het nog meer opvalt hoe slecht ik ben.. Niet echt bevordelijk. Maar ook al gaat het langzaam, ik merk wel dat ik iets leer. Ik kan conversaties best volgen omdat ik wat woorden herken, dat is leuk, en dat is eigenlijk ook mijn doel. Ik heb tenslotte maar 2 weken Spaanse les, daar kan ik geen wonderen van verwachten natuurlijk.

Het eten is best prima hier. We hebben eigenlijk nog maar 1 keer zelf gekookt. Je kunt namelijk heel goedkoop buiten de deur eten, al voor 5 soles! (5 soles = 1,25 euro). We hebben al cavia op, maar nog niet op de traditionele manier, dus dat moet nog. GIster heb ik ook een heel lekker stukje alpaca vlees op. Jammie! Dat waren wel de rare dingen tot nu toe

.

Vorige week donderdag zijn we met de school gaan salsa dansen. Cusco is niet echt een Salsa stad, maar onze leraar kon voortreffelijk met z`n heupjes draaien. Daar kunnen wij stijve Nederlanders niet tegenop. Ook al die gekke pasjes die hij zo doet. Wij deden maar wat, maar hadden wel lol.

Dit weekend hebben we het echt geweldig gehad. Bij een local reisbureautje hadden we een trip geboekt naar de Machu Pucchu. Of we gingen was nog wel even spannend. Het ging allemaal een beetje vreemd en we hadden er niet zo veel vertrouwen in. Pas om half 2 de dag dat we ernaar toe gingen kregen we eindelijk de tickets. Gelukkig was alles verzorgd, ook al was het vervoer niet helemaal top. Met een mini busje vertrokken we naar Ollantaytambo. Een plaatsje waar wat inca ruines zijn en waar vandaan de trein richting Aguascalientas, de plaats waarbij de Machu Picchu ligt. `s Avond kwamen we daaraan en werden we naar ons hostel gebracht. Daar spraken we af met de gids dat we om 7.45 een tour zouden krijgen. Om 6.30 namen we al de bus, waardoor we om 7 uur voor het eerst een blik konden werpen op dit wereldwonder. Doordat we er zo vroeg waren konden we de zon over de bergen zien komen die de Machu Picchu schitterend verlichtte. We hadden veel verschillende verhalen gehoord over de Machu Picchu en vooral dat het zo ontzettend toeristisch was. Eigenlijk had dit me al een beetje afgeschrikt. Maar echt, het heeft al mijn verwachtingen overtroffen. Ik vond het geweldig. We zijn er tot half 3 geweest en ik heb van ieder moment genoten. De verhalen over de Inca`s, de bouwwerken, de schitterende ligging, de lama`s en vooral het uitzicht. Er zijn veel toeristen, maar het is zo groot dat je daar niet veel last van hebt. We hebben heerlijk gewandeld, ook terug vanaf de Machu Picchu naar Aguacalientas. Ik was volledig gebroken toen we daaraan kwamen. Onze trein zou pas om 21.30 terug gaan. Om de tijd te doden en bij te komen zijn we naar natuurbronnen gegaan. Hoewel deze bronnen neerkomen op zwembaden gevuld met verwarmd rivierwater was het toch wel even lekker. We hebben de dag afgesloten door lekker uit eten te gaan en wat te kaarten. De trip naar huis was nog wel even afzien. Weer in een minibusje. Ik slaap gelukkig overal wel, maar we waren pas om half 2 thuis en ik had alweer om half 9 les vanmorgen.

Vandaag moet ik helaas herstellen van gister waardoor ik niet veel kan. Herstellen? Ja, ik kan bijna niet meer op m`n benen staan, zoveel spierpijn! Zo maar lekker wat gaan eten en hopen dat het morgen beter is. Maar het was absoluut de moeite waard.

Het reizen is echt geweldig. Hoewel het leuk is wat Spaanse les te krijgen kijk ik ernaar uit om door te gaan reizen. We zijn bezig om een trip te plannen naar Puerto Moldonado. Dit zal dan een trip worden van 4 dagen naar de jungle. Ik hoop dat het door gaat. Daarna zullen we nog even in Cusco zijn om een feestdag mee te pakken.

Foto`s uploaden duurt erg lang. Sander houdt ook een blog bij: sanderlooise.waarbenjij.nu. Het kan zijn dat daar wat eerder de foto`s bij staan dan bij mijn blog. Dus neem gerust daar ook een kijkje.

X