Na Lima stond Huarez op de planning. Een grote stad midden in de Cordillera Blanca, een groot berg gebied in het midden van Peru. ´s Ochtends braaf een taxi genomen naar het busstation, dure ritjes in Lima. Wat blijkt: De bus naar Huarez is vol voor die dag. Helaas. Daarom hebben we meteen onze plannen gewijzigd en hebben we een bus geboekt naar Trujillo, een stad ter noorden van Lima.

Na een luxe busrit waar we verschillende films hebben gekeken kwamen we ´s avonds aan in Trujillo, een drukke stad waar we na Lima niet echt trek in hadden. Daarom meteen een taxi genomen naar het badplaatsje Huanchaco. Leuk plaatsje, leuk hostel, alleen geen mooi weer en daar hadden we toch wel op gehoopt. Wel lekker uitwaaien tijdens het strandjutten en gelukkig is er op cultureel gebied genoeg te doen in deze omgeving want er zijn veel restanten gevonden van eeuwen oude beschavingen. En ook hebben we hier de mini busjes eens uitgeprobeerd om geld te besparen en een nieuwe ervaring op te doen.

Na een relaxed dagje hebben we de ruines van de Chan Chan bezocht. Deze volkeren bouwden hun steden op met abode, een soort klei achtige substantie. Het woord restanten is hier goed op z´n plek, want er is niet heel veel meer van over door de zeelucht en het zand. Wel waren sommige delen erg goed gerestaureerd waardoor je een goed beeld kreeg van de gebruiken van dit volk. Helaas was dit ook de dag dat onze camera het begaf. We hebben er een haat liefde verhouding mee. Als hij het doet kun je mooie foto´s maken. Helaas lukt dit niet altijd en heeft hij zo z´n kuren, maar zonder kunnen we ook niet, dus dit was wel even een dik stress momentje.

De volgende dag checkten we vroeg uit het hostel om vervolgens een mini busje te pakken naar Trujillo waar we een bus wilden boeken. Hele ervaring weer deze busrit. We zaten namelijk helemaal achterin en vlogen bij iedere drempel. Ook reed deze via een onbekende route zodat we maar hoopten dat we goed uit kwamen. Na een hoop gehobbel kwam het toch allemaal goed en boekten we een ticket naar Mancora voor in de avond. Daar moesten we nog een tijdje op wachten en dus zijn we nog een ruine gaan bezoeken namelijk: Huaca de la Luna. Een tempel.Maar voor die tijd hebben we onze camera bij een locale shop weggebracht ter reparatie.Na het juiste minibusje te hebben gevonden propten we ons erbij en hobbelden (helaas nog zonder camera) daar heen. Huaca de la Luna is een tempel van het Moche volk. Dit volk aanbad geen astronomische goden zoals vele andere volkeren wel deed. Wel had dit volk zijn eigen god. Deze zag eruit als een samenraapsel van verschillende dieren. Het deed een beetje denken aan een chineese draak. De tempel werd gebruikt voor het offeren van mensen. Ze kozen altijd de sterkste mannen uit om te offeren om de goden gunstig te stellen. In die tijd waren er erg veel aardbevingen en de mensen dachten dat ze werden gestraft door de goden, daarom offerden ze erg veel mensen. Het was een hele bijzondere tempel, want eigenlijk waren het 5 tempels op elkaar gebouwd. Iedere 100 jaar bouwden ze een nieuwe tempel over de oude heen. De verschillende lagen zijn nu open gelegd en doordat ze steeds zijn dichtgegooid met stenen zijn nu de schilderingen op de wanden nog steeds goed zichtbaar. Het heeft lang geduurt voordat deze ruine is ontdekt omdat het bedekt was met een enorme laag zand en een gewone berg leek! Erg mooi om te zien. Na dit alles weer terug naar de grote stad waar we onze camera gelukkig gemaakt hebben kunnen ophalen en de bus naar Mancora hebben gepakt.

Vanmorgen zijn we vroeg in deze noordelijke badplaats aangekomen. Hier is het wel heerlijk warm en vieren we echt even vakantie. Lekker aan het strand bruinbakken (hoewel we nog heel erg afsteken hier met onze melkflessen), kijken naar alle surfers die voorbij komen en zwemmen in de zee. Dit zijn we van plannog een paar dagen te doen en dan nog af te reizen naar Tumbes, het noordelijkste puntje van Peru.